"Vicdan" Kalabalığı


Bu makale 2016-03-19 14:09:37 eklenmiş ve 6960 kez görüntülenmiştir.
Başak Avcı

Hissederek yaşamak zordur ‘bazılarımız’ için… Düşünerek ve bir de hissederek yaşamak.  Yani olması gereken… Hepimizin bu düşünceye katıldığını biliyorum ama sormak isterim: Kaçımız duygularımızı özünde ve yerinde kullanıyoruz? Hangimiz kılını kıpırdatıyor kendinden saymadığına?  Vicdanımızı hangimiz yokluyoruz arada sırada?

Bu hayatta varsa şayet bir doğru, onu da vicdanımız ile bulabiliriz sadece.  Doğumu ile herkese bahşedilmiş bir güzelliktir vicdan… Kimisi sonsuza dek onun varlığıyla cennete çevirirken ömrünü, kimisi varın yokluğu ile bertaraf eder gönlünü. Vicdansızlık ölümdür gözümde. Yaşamasın onsuz insan varsın nefessiz kalsın… Çevresindeki acıları, yanlışları görmezden gelerek alınan nefes ne işe yarasın?

Ortak olmak dururken kedere, üzüntüye; devam etmek yaşamına sessizce…  “İnsanlık ölmüş” sözünü ilk söyleyen vicdan nerede… Biz ki acı yanı başımızda olmadıkça devam edenleriz yaşamımıza…  Biz ki tatlı uykularımızı bölemeyenlerdeniz. Sözlerimiz körleşmiş, gözlerimiz susmuş…  Bir gözyaşı akıtmaz olmuşuz, ‘vah’ lamaktan başka.  Varsın o da olmasın, kulaklarımızı da kapatalım. Üç maymunu oynamışız ömrümüzce; nerde bu vicdanın azabı? Ölümler kapımızda. Başımızı çevirdiğimiz her yerde gözyaşı.  Nerede göz yummayanlar bir ölümün yakıcılığına, bir yalanın yıkıcılığına, bir haksızlığın zulmüne? Gönlü kül olanlar nerede, yiten bir çocuğun masumluğunda?

 

“Her şeye bu kadar üzülürsen çok yaşamazsın” diyenlerle doldu dünya. O kişiler ki evinden yuvasından bir feryat kopmadıkça acıyı acı saymazlar. Ellerine iğneler batmalı, tekneleri devrilmeli başlarına, taşları oynamalı yerlerinden. Yoksa top patlasa uyanmazlar. Dürtmek gerekir. Hoş gözünün önüne set çekilmiş adam nereden görsün eğrisinin doğrusunu? Umursamazlıkla yaşamak varken, kim koşsun komşusunun tasasına? Biz çok vurdumduymaz, aşırı soğukkanlı ve fazlasıyla unutkan olan insanlarız.  Ne yaşanırsa yaşansın sonunda fırtınanın koptuğu deniz dağılıyor, ateşin yandığı yer küle dönüyor. Ateş yanarken çevresine kıvrılan sözüm ona ‘vicdan’ kalabalığı, merakları dindiğinde kaçacak delik arıyor. Dumanı sarıyor kalanları, hissederek yaşayanları, vicdanına sarılanları… 

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...

Anket
Van'da ki basın mensupları TARAF mı?
EVET
HAYIR

Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 

E-Mail Bülten Kaydı
sanalbasin.com üyesidir

Van haberleri Van Gazetesi | Van Haber | روزنامه ون
GÜNDEM
Kadına Şiddet
Anayasa Haberleri
Trafik Kazaları
Yerel Seçimler
SPOR
Galatasaray
Fenerbahçe
Basketbol Haberleri
Şampiyonlar Ligi
SİYASET
Recep T. Erdoğan
Devlet Bahçeli
Kemal Kılıçdaroğlu
AKP Haberleri
EĞİTİM
Eğitim Haberleri
Eğitim Bakanlığı
A.Ö.L.
Eğitim Portalı
DÜNYA
Avrupa Haberleri
Amerika Gündemi
Suriye İç Savaş
Arıkan Meselesi
VAN HABERLERİ