Kendi kişilik yapım ve evrensel değerlerim konusunda unutamadığım bir vakam var. Çünkü ona karşı çok yakınlık hissetmiştim. Bu olaya aktarım yani transferans deniyor. Bu konular hakkında bir danışanım var. Danışanım tiksinti üzerine bir sorun yaşıyordu. Sürekli tiksinti ve bulantı üzerine şikâyetleri vardı.
“BEN FAKİRLİKTEN UTANMAM”
Bu danışan 80’li yıllarda işkence görmüştü. Aynı zamanda çok fakir bir aileden gelen yaşlı bir adamdı. Danışanda fakirlikle tiksinti birleşmişti. Bana geldiğinde özellikle şöyle bir güzelleme yaptı: kendisi sol görüşlü biriydi. “Ben fakirlikten utanmam ”dedi. Geçmişinin çok fakirlikle geçtiğini gördük. Fakirlik artık pislikleşmişti. Çünkü yerde yatılıyor, yerde kalkılıyor ve yerde yemek yeniyor yani her şey yerde görülüyor. Dokuz çocuklu bir aile, on bir kişi aynı evde yaşıyor.
“PİSLİKLE FAKİRLİĞİ EŞLEŞTİRMİŞ”
Çok kalabalık bir yapıya sahip. Pislikle fakirliği eşleştirmiş. Pisliğe karşı olan, aynı zamanda işkence gördüğü yıllarda da yaşadığı pisliğe maruz kalma ve bir takım işkence metotları ile birlikte danışanda artık genellenmiş bir tiksinti bozukluğu var. Tiksinti duyma hali başlıyor. Özellikle bir akrabasından çok tiksinirmiş. O akrabasının yaşam geçmişi ile danışanımın yaşam geçmişinin aynı olması ona tiksinmesi için sebep oluyor.
İnsan türünün iki tane çok kuvvetli duygusu vardır. Birisi utanç diğeri ise tiksinti duygusudur. Bu birazda evrimseldir. Fakirlik ve pislikle bir eşleştirme yapmış ve her defasında kendisinde bir mide bulantısı ,bir karın ağrısı ve kusma isteği doğuyor. İlaçlar bunu geçiremez. Bunlar psikoterapiyle geçebilir.
“TİKSİNMEDEN YAŞAMAK MÜMKÜN DEĞİLDİR”
Danışanım böyle desteklerle düzeldi. Ama tamamıyla tiksinmeden yaşamak mümkün değildir. Tiksinerek yaşıyor ama uyumlu zamanlarda. Günlük yaşam kaliteniz bozulduğu zaman psikoterapiye gidilir. Artık işlevsellik ve rasyonalite kalmamıştır. Kişi kendi idamesini yapamıyordur. Dolayısıyla danışanın gelmesiyle konfor tamamen bozulmuştur. Bu sebepten dolayı yıllarca çalışamayan insanlar var.
Geçmişinde dışkı yedirmek ya da çamurlu gıdalar yedirmek gibi şeyler bu duygusunun daha da pekişmesini sağlamıştır. Böyle işkence gördüğü için onda tiksinti duygusu ağır basmış. Danışan o akrabasına karşı utanç da duyuyor. Nasıl ondan tiksinirim diye. Çok doğal bir uyarılma var.
Ruhsal sağlık beden sağlığı kadar önemli. Bu durum tüm ilişki biçimlerini etkiliyor.
Devamı geliyor...
Van Gazetesi haber
“BEN FAKİRLİKTEN UTANMAM”
Bu danışan 80’li yıllarda işkence görmüştü. Aynı zamanda çok fakir bir aileden gelen yaşlı bir adamdı. Danışanda fakirlikle tiksinti birleşmişti. Bana geldiğinde özellikle şöyle bir güzelleme yaptı: kendisi sol görüşlü biriydi. “Ben fakirlikten utanmam ”dedi. Geçmişinin çok fakirlikle geçtiğini gördük. Fakirlik artık pislikleşmişti. Çünkü yerde yatılıyor, yerde kalkılıyor ve yerde yemek yeniyor yani her şey yerde görülüyor. Dokuz çocuklu bir aile, on bir kişi aynı evde yaşıyor.
“PİSLİKLE FAKİRLİĞİ EŞLEŞTİRMİŞ”
Çok kalabalık bir yapıya sahip. Pislikle fakirliği eşleştirmiş. Pisliğe karşı olan, aynı zamanda işkence gördüğü yıllarda da yaşadığı pisliğe maruz kalma ve bir takım işkence metotları ile birlikte danışanda artık genellenmiş bir tiksinti bozukluğu var. Tiksinti duyma hali başlıyor. Özellikle bir akrabasından çok tiksinirmiş. O akrabasının yaşam geçmişi ile danışanımın yaşam geçmişinin aynı olması ona tiksinmesi için sebep oluyor.
İnsan türünün iki tane çok kuvvetli duygusu vardır. Birisi utanç diğeri ise tiksinti duygusudur. Bu birazda evrimseldir. Fakirlik ve pislikle bir eşleştirme yapmış ve her defasında kendisinde bir mide bulantısı ,bir karın ağrısı ve kusma isteği doğuyor. İlaçlar bunu geçiremez. Bunlar psikoterapiyle geçebilir.
“TİKSİNMEDEN YAŞAMAK MÜMKÜN DEĞİLDİR”
Danışanım böyle desteklerle düzeldi. Ama tamamıyla tiksinmeden yaşamak mümkün değildir. Tiksinerek yaşıyor ama uyumlu zamanlarda. Günlük yaşam kaliteniz bozulduğu zaman psikoterapiye gidilir. Artık işlevsellik ve rasyonalite kalmamıştır. Kişi kendi idamesini yapamıyordur. Dolayısıyla danışanın gelmesiyle konfor tamamen bozulmuştur. Bu sebepten dolayı yıllarca çalışamayan insanlar var.
Geçmişinde dışkı yedirmek ya da çamurlu gıdalar yedirmek gibi şeyler bu duygusunun daha da pekişmesini sağlamıştır. Böyle işkence gördüğü için onda tiksinti duygusu ağır basmış. Danışan o akrabasına karşı utanç da duyuyor. Nasıl ondan tiksinirim diye. Çok doğal bir uyarılma var.
Ruhsal sağlık beden sağlığı kadar önemli. Bu durum tüm ilişki biçimlerini etkiliyor.
Devamı geliyor...
Van Gazetesi haber
