Toplum olarak en büyük sorunlarımızdan biri, kavramları birbirine karıştırmak. Öyle ki dindar ile dinciyi, laik ile fanatiği ayırt edemez hale geldik. Oysa aralarında dağlar kadar fark var. Bu kafa karışıklığı sadece bireysel ilişkilerimizi yıpratmıyor; aynı zamanda toplumsal barışımızı da tehdit ediyor.
Dindar mı Dinci mi?
Dindar, kalben Allah’a bağlı, inancını samimiyetle yaşayan insandır. İbadeti gösteriş için değil, Rabbine duyduğu sevgi ve saygıdan yapar. Din onun için merhamet, hoşgörü ve adalettir. Kur’an’ın buyurduğu gibi: “Allah katında en değerli olanınız, O’na karşı en çok takvâ sahibi olanınızdır.” (Hucurât, 49/13) Yani üstünlük; makamda, parada ya da siyasette değil, kalbin samimiyetindedir.
Dinci ise dini kendine kalkan yapan kişidir. İnancı siyasi ya da kişisel çıkarları için kullanır. Allah’ın dinini sevgiyle değil, baskı ve dayatma unsuru gibi sunar. Bu, dindarlık değil; inancı istismar etmektir.
Kur’an’ın kadınlarla ilgili vurgusu bu farkı daha da net gösterir. Ahzâb Suresi’nde şöyle der:
“Ey Peygamber! Eşlerine, kızlarına ve müminlerin kadınlarına söyle: Dışarı çıktıklarında cilbaplarını üzerlerine alsınlar. Bu, onların tanınması ve incitilmemeleri için en uygun olandır...” (Ahzâb, 33/59).
Dikkat edin, ayet “incitilmemeleri için” diyor. Yani amaç, kadının onurunu ve güvenliğini korumak. Buradan çıkan sonuç çok açık: Kimsenin sokakta başkasının kıyafetine karışmaya, onu rencide etmeye hakkı yoktur. Gerçek dindar, başkasını utandırmaz; tam tersine korur.
Laik mi Fanatik mi?
Laiklik, her bireyin inancını ya da inançsızlığını özgürce yaşayabilmesinin teminatıdır. Laik insan, “Senin dinin sana, benim dinim bana” diyebilen kişidir.
Fanatik ise bunun tam zıddıdır. Kendi görüşünden başka hiçbir şeye yaşam hakkı tanımaz. Din ya da ideoloji fark etmez; fanatizm her durumda yıkıcı, dışlayıcı ve dayatmacıdır.
İncil’de geçen şu söz bu ayrımı çok güzel özetler: “Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez...” (1. Korintliler, 13:4–7).
Gerçek dindarlığın ölçüsü de, insan olmanın özü de işte bu sevgidir, merhamettir, sabırdır. Bugün en çok ihtiyacımız olan şey, dindarlığın samimiyetini ve laikliğin özgürlük anlayışını yeniden hatırlamaktır. Çünkü unutmayalım:
Dindar, kalbiyle Allah’a bağlıdır; dinci, kendi çıkarına.
Laik, özgürlüğün teminatıdır; fanatik, özgürlüğün düşmanı.
Bu iki doğru kavramı ayakta tuttuğumuzda, toplumda hem inanç hem de vicdan nefes alır.
Dini çıkarı için kullanan, gerçekte dine değil nefsine; nefse hizmet eden ise şeytana hizmet eder.”
çok güzel yerinde bir yazı olmuş tebrik ediyorum sizi.....